Planlamadan Son Düzenlemeye Literatür Taraması Nasıl Yürütülür?

Literatür taraması; kapsamı ve araştırma sorusunu tanımlama, seçim ölçütlerini belirleme, ilgili kaynakları arayıp eleme, kanıtları karşılaştırıp sentezleme, taslağı bu sentez etrafında kurma ve iddia–kanıt–kapsam uyumunu doğrulama aşamalarından oluşan yinelemeli bir süreçtir. İlerleyen bir aşamada uyumsuzluk ortaya çıkarsa, tüm taramayı baştan almak yerine sorunun kaynağı olan önceki aşamaya dönülür.

Literatür taraması süreci: 6 bağlantılı aşama

Bu akış, sayfa boyunca açıklanan ana görevi tek yerde özetler. Aşamaların adları ve ayrıntıları tarama türüne göre değişebilir; ancak her aşama bir sonrakinin girdisini oluşturur.

1. PlanlaKapsamı, araştırma sorusunu ve dahil etme/hariç tutma ölçütlerini belirle.
2. AraSorudaki kavramları arama terimlerine dönüştür ve uygun bilgi kaynaklarında aday literatürü bul.
3. EleÖnceden belirlenen uygunluk ölçütlerini kayıtlara tutarlı biçimde uygula; kararı dahil et, hariç tut veya belirsiz olarak kaydet.
4. Analiz et ve sentezleÇalışmaları bağlam, yöntem, bulgu ve sınırlılıklar açısından hizala; örüntüleri ve ayrışmaları karşılaştır.
5. Taslak oluşturKaynak sırasını değil, sentezle desteklenen iddiaları ve bu iddialar arasındaki analitik ilerlemeyi izle.
6. Gözden geçir ve doğrulaİddiaların kanıt, kapsam ve araştırma sorusuyla uyumunu kontrol et; gerekli düzeltmeyi ilgili aşamaya geri taşı.

Yineleme kuralı: Çok az ilgili kaynak, çok fazla ilgisiz sonuç, uyumsuz kanıt veya desteklenmeyen bir iddia görülmesi tek başına süreci baştan başlatmayı gerektirmez; önce hangi aşamanın sorunu ürettiğini doğrulayın.

Süreç doğrusal görünse de kararlar birbirine bağımlıdır: kapsam aramayı, arama eleme havuzunu, eleme sentezi, sentez taslağı ve gözden geçirme de önceki bütün kararların tutarlılığını belirler.

Kapsamı ve Sınırları Belirleme

Tarama kapsamı, hangi literatürün araştırmayla ilgili olduğunu ve hangi literatürün kapsam dışında kaldığını belirleyen işlevsel sınırdır.

Kapsam, konuyu ve gerektiğinde nüfus veya bağlam, zaman dilimi, coğrafya, disiplin ve kaynak türü gibi boyutları sınırlandırır.

Her sınır koşulu potansiyel kanıt havuzunu şekillendirir; dolayısıyla bir kapsam sınırını değiştirmek hem hangi çalışmaların uygun olduğunu hem de taramanın hangi iddiaları destekleyebileceğini değiştirebilir.

Geniş bir kapsam, birden fazla nüfusu, bağlamı, dönemi veya kaynak türünü içerebilir ve konunun önemli ölçüde farklı versiyonlarını kapsayan bir kanıt havuzu oluşturabilir.

Daha odaklı bir sınır, bu boyutları araştırma sorusunun gerektirdikleriyle sınırlandırır; bu, ilgililiğin değerlendirilmesini kolaylaştırır, ancak tek bir kapsam boyutu setinin her taramaya uygun olduğu anlamına gelmez.

Taramanın kapsamını belirleme, uygulanabilir sınırların, dahil edilen literatürü amaçlanan araştırma dışındaki materyalden ayırt edecek kadar açık bir şekilde belirtilmesini gerektirir.

İddialar yalnızca tarama için seçilen kanıtların temsil ettiği sınırlar içinde savunulabilir.

Aşağıdaki kapsam boyutları, ilgililiği ve desteklenebilir iddiaların genişliğini değiştirebilen sınır koşullarını temsil eder.

• Konu veya olgu: kanıt havuzunu, araştırmanın tanımladığı konuya veya ilişkiye odaklanan literatürle sınırlandırır.
• Nüfus veya bağlam: soruyla ilgili kişilerden, ortamlardan veya koşullardan gelen kanıtları içerir ve bu sınırın dışındaki bağlamları hariç tutar.
• Zaman dilimi: zamansal bir sınır ilgili olduğunda, uygunluğu araştırma için seçilen dönemle sınırlandırır.
• Coğrafya: yer, amaçlanan kapsamın bir parçası olduğunda kanıt havuzunu belirtilen konumlarla sınırlandırır.
• Disiplin: araştırma disipliner bir sınır gerektirdiğinde kanıt havuzunu ilgili alanlarla sınırlandırır.
• Kaynak türü: kaynak veya çalışma türü kapsamın bir parçasını oluşturduğunda, hangi literatür kategorilerinin taramaya girebileceğini sınırlandırır.

Araştırma Sorusunu Oluşturma

Bir araştırma sorusu, seçilen konuyu ve kapsamı; arama, tarama, karşılaştırma ve sentezi yönlendiren odaklanmış bir sorgulamaya dönüştürür.

Kavramları ve ilişkileri; hangi kanıtın ilgili olduğunu, hangi kavramların arama terimi hâline gelebileceğini ve sonraki sentezin hangi karşılaştırmaları yapması gerektiğini belirler.

Sorunun tam ifadesi ve soru çerçevesi inceleme türüne göre değişebilir; ancak araştırma sorusu literatürden yanıtlanabilir ve inceleme kapsamıyla uyumlu kalmalıdır.

Belirsiz bir soru, kanıt sınırını ve amaçlanan karşılaştırmayı belirsiz bırakır; odaklanmış bir soru ise incelemenin ele alacağı kavramları ve ilişkiyi belirtir.

Araştırma sorusunu oluşturma için soruyu, kavramları aramayı yönlendirebilecek ve odağı kanıt değerlendirilirken ilgililik testi olarak uygulanabilecek kadar belirli ifade edin.

Aşağıdaki karşılaştırma, soru odağının arama ve sentezin pratik görevini nasıl değiştirdiğini gösterir.

İncelemeye Hangi Kaynakların Gireceğine İlişkin Ölçütleri Belirleme

Kaynak seçim ölçütleri, elde edilen literatürün incelemeye uygun olup olmadığına karar vermek için kullanılan önceden belirlenmiş koşullardır.

Dahil etme ölçütleri, bir kaynağın karşılaması gereken koşulları tanımlarken; hariç tutma ölçütleri, kaynağı inceleme sorusu ve kapsamı dışına yerleştiren koşulları tanımlar.

Bu koşulların tercih edilen kaynaklar seçilmeden önce tanımlanması, sonradan ve duruma göre verilen seçim kararlarını azaltır ve ilgililik kararlarına tutarlı bir temel sağlar.

Uygunluk kararı; dahil etme, hariç tutma veya mevcut bilgiler daha fazla kontrol gerektirdiğinde belirsiz olabilir.

Aşağıdaki ölçütler, yaygın uygunluk koşullarını ve bunların karar sonuçlarını düzenler; hangi koşulların geçerli olduğu inceleme sorusuna ve kapsamına bağlıdır.

Uygunluk kararının üç olası sonucu

Dahil et

Kaynak, bu inceleme için geçerli olan zorunlu dahil etme koşullarını karşılar ve herhangi bir hariç tutma koşuluna girmez.

Hariç tut

Kaynak, zorunlu bir uygunluk koşulunu karşılamaz veya tanımlanmış bir hariç tutma koşuluna girer.

Belirsiz

Başlık ya da özet karar için yeterli bilgi vermiyorsa kayıt, daha ayrıntılı kontrol tamamlanana kadar belirsiz tutulur.

Uygunluk, bir kaynağın incelemeye dahil olup olmadığını belirler; daha derin metodolojik kalite değerlendirmesi ise, inceleme yöntemi kaliteyi bağımsız olarak değerlendirdiğinde ayrı bir karar olarak kalır.

• Dahil etme ölçütleri:
  • İlgililik: Bir kaynağı, konusu tanımlanan kapsam dahilinde araştırma sorusunu karşıladığında dahil edin.
  • Yayın dönemi: Bir kaynağı, bir zaman sınırı uygulanıyorsa ve yayın tarihi incelemenin belirttiği dönem içinde kalıyorsa dahil edin.
  • Popülasyon veya ortam: Bir kaynağı, incelenen popülasyon veya ortam incelemenin tanımladığı koşullarla eşleştiğinde dahil edin.
  • Kaynak türü ve dili: Bir kaynağı, kaynak türü ve dili incelemenin belirttiği uygunluk koşullarını karşıladığında ve bu özellikler dahil etmeyi önemli ölçüde etkilediğinde dahil edin.
• Hariç tutma ölçütleri:
  • İlgililik: Bir kaynağı, konusu tanımlanan kapsam dahilinde araştırma sorusunu karşılamadığında hariç tutun.
  • Yayın dönemi: Bir kaynağı, geçerli bir zaman sınırının dışına düştüğünde hariç tutun.
  • Popülasyon veya ortam: Bir kaynağı, incelenen popülasyon veya ortam incelemenin tanımladığı koşulların dışında kaldığında hariç tutun.
  • Kaynak türü ve dili: Bir kaynağı, özelliklerden herhangi birinin incelemenin kapsamıyla ilgili olarak belirlediği bir uygunluk koşulunu karşılamaması durumunda hariç tutun.

Planlama sırası

Planlama akışı

Literatür Arama ve Eleme

Literatür arama ve eleme, kanıt ediniminin bağlantılı ancak ayrı parçalarıdır: arama, aday literatürü elde eder; eleme ise hangi kayıtların ilgili kalacağına karar vermek için incelemenin dahil etme ve hariç tutma ölçütlerini uygular.

Arama stratejisi, araştırma sorusunun kavramlarını uygun veri tabanlarında veya bilgi kaynaklarında kullanılan terimlere dönüştürür ve değerlendirilmek üzere elde edilen kayıtları oluşturur.

Eleme daha sonra, her arama sonucunun incelemeye ait olduğunu varsaymak yerine, bu adayları uygun bir kanıt tabanına dönüştürür.

Görsel, bu genel hareketi arama kavramlarından elde etme ve eleme yoluyla elde tutulan kanıtlara kadar izler.

Aşağıdaki sıra, arama yoluyla elde edilen aday kayıtlardan uygunluk kararlarına ve analiz için elde tutulan kanıtlara nasıl ilerlediğinizi gösterir.

Yinelenen kayıtların işlenmesi, açıkça ilgisiz kayıtlar ve eleme aşamalarının sayısı veya biçimi inceleme türüne ve yöntemine göre değişebilir; bu eylemler, evrensel gereklilikler olarak değil, geçerli olduğu yerlerde uygulanmalıdır.

Doğrulama, elde edilen kayıtlar analiz başlamadan önce belirlenmiş ölçütlere göre kontrol edildiğinde gerçekleşir.

1. Soruyu arama kavramlarına dönüştürün. Arama stratejisinin temsil etmesi gereken kavramları belirleyin; bu sayede elde etme, inceleme sorusuyla uyumlu kalır.
2. Uygun bilgi kaynaklarında arama yapın. Arama stratejisini, incelemeye uygun veri tabanlarında veya diğer bilgi kaynaklarında uygulayarak aday literatürü elde edin.
3. Elde edilen kayıtları toplayın. Arama sonuçlarını bir araya getirin; bu sayede aday kayıtlar eleme sırasında tutarlı bir şekilde işlenebilir.
4. Uygulanabildiğinde belirgin yinelenen veya açıkça ilgisiz kayıtları ayıklayın. Yinelenen kayıtları belirleyin ve inceleme yönteminin izin verdiği durumlarda, incelemenin ilgililik sınırlarının açıkça dışında kalan kayıtları bir kenara ayırın.
5. İnceleme ölçütlerine göre eleyin. Dahil etme ve hariç tutma ölçütlerini, inceleme yönteminin gerektirdiği eleme aşamasında her adaya uygulayın; kaydın tanımlanan ilgililik ve uygunluk koşullarını karşılayıp karşılamadığını kontrol edin.
6. Uygun kanıtı elde tutun. Geçerli ölçütleri karşılayan kayıtları elde tutun; bu sayede ortaya çıkan kanıt tabanı analiz için hazır olur.

Örneğin, konusu ilgili görünen elde edilmiş bir kayıt, eleme geçerli uygunluk koşullarını karşıladığını doğrulayana kadar aday olarak kalır; gerekli bir ölçütü karşılamazsa, analize dahil edilmek yerine hariç tutulur.

Bazı inceleme yöntemleri birden fazla eleme aşaması kullanırken, diğerleri incelemenin gereksinimlerine uygun daha basit bir süreç kullanır.

Literatürü Arama ve Eleme

Arama ve eleme aynı kanıt zincirinin parçalarıdır, fakat aynı görevi yapmaz: arama aday literatürü bulur; eleme ise önceden tanımlanmış uygunluk ölçütleriyle hangi kayıtların incelemede kalacağını belirler.

Bir kayıt başlık veya özet düzeyinde ilgili görünebilir; yine de geçerli uygunluk koşulları doğrulanana kadar aday kayıt olarak kalır. Başlık ya da özet karar için yetersizse, uygunluk tam metin veya yöntemin gerektirdiği daha ayrıntılı bilgiyle çözülür.

Yinelenen kayıtların nasıl ele alınacağı ve elemenin kaç aşamada yapılacağı tarama türüne ve yönteme bağlıdır; bu nedenle tek bir eleme düzenini bütün incelemeler için evrensel kural olarak kullanmayın.

Kaynakları İnceleme Ölçütlerine Göre Eleyin

Kaynak eleme, önceden tanımlanmış uygunluk ölçütlerini, kaynaklar kanıt tabanına girmeden önce elde edilen kaynaklara tutarlı biçimde uygular.

Her kaynak; konu uyumu, popülasyon veya ortam, tarih aralığı ve kaynak türü gibi incelemeyle ilgili koşullar açısından kontrol edilir ve eleme kararı dahil et, hariç tut veya belirsiz olarak kaydedilir.

Bu uygunluk kontrolü, kaynakların anlık tercihe göre seçilmesini veya görünüşte ilgili bir başlığın tüm ölçütlerin karşılandığına dair yeterli kanıt sayılmasını engeller.

Bir başlık veya özet, bir ölçüt için yeterli bilgi sağlamadığında, daha kapsamlı inceleme kaynağın uygunluğunu çözene kadar kaynak belirsiz kalır.

Aşağıdaki kontrol listesi, ölçütlerin kendilerini yeniden tanımlamak yerine her kaynak özelliğini bir uygunluk kararına bağlar.

Geçerli koşulları karşılayan bir kaynak dahil edilebilir, zorunlu bir koşulu karşılamayan kaynak hariç tutulur ve belirsiz bir kaynak daha fazla kontrol gerektirir; inceleme yöntemi birden fazla eleme aşaması belirttiğinde, bu kontroller uygun aşamada uygulanır.

• Konu uyumu: kaynağın, incelemenin gerektirdiği konuyu veya ilişkiyi ele alıp almadığını kontrol edin; ölçüt karşılandığında dahil edin, tanımlanan konunun açıkça dışında kaldığında hariç tutun ve mevcut başlık veya özet uyumu çözmediğinde belirsiz olarak işaretleyin.
• Popülasyon veya ortam: incelenen popülasyonun veya ortamın, belirlenmiş uygunluk koşuluyla eşleştiğini doğrulayın; bir uyumsuzluk hariç tutmayı desteklerken, eksik veya belirsiz bilgi daha fazla kontrol gerektirir.
• Tarih aralığı: bir tarih ölçütü uygulandığında, kaynağın incelemenin tanımladığı yayın dönemi içinde kaldığını doğrulayın; bu sınırın dışındaki kaynaklar o ölçüt temelinde hariç tutulur.
• Kaynak türü: yayının veya çalışmanın türünün, belirlenmiş uygunluk koşulunu karşılayıp karşılamadığını kontrol edin; belirli bir kaynağa yönelik tercihe göre değil, o koşula göre dahil edin veya hariç tutun.
• Yöntemsel ilgililik: yöntem, uygunluğun bir parçasını oluşturduğunda, kaynağın bildirdiği yaklaşımın soruyla ilgili olup olmadığını kontrol edin; başlık veya özet bunu belirlemek için yetersizse, tam metin kontrolü yeterli bilgi sağlayana kadar belirsiz kararı koruyun.

Örneğin, bir kaynak başlığından konuyla eşleşiyor gibi görünebilir ancak popülasyonu veya ortamı özette belirsiz bırakabilir; bu kayıt, desteklenmeyen bir varsayımla dahil edilmek veya hariç tutulmak yerine belirsiz kalır.

Gerekli uygunluk bilgisi yalnızca tam metinde mevcut olduğunda, tam metin kontrolü bu tür durumları çözer.

Ortaya çıkan elenmiş küme daha sonraki analiz için uygundur, ancak eleme tek başına dahil edilen kaynakların yöntemsel kalitesini belirlemez.

Kanıtları Analiz Etme ve Sentezleme

Kanıt sentezi, seçilen çalışmalardaki bulguları bir araya getirerek literatüre dair bir yorum geliştirir; bu, birbirinden bağımsız kaynak özetlerini yığmak değildir.

Her çalışmanın bağlamını, yöntemini, bulgularını ve sınırlılıklarını karşılaştırır; bu sayede kanıtlar arasındaki ilişkiler belirlenebilir.

Bu yüzden sentez, daha geniş iddialar oluşturulmadan önce çalışmaların nerede örtüştüğünü, nerede ayrıştığını ve belirsizliğin nerede kaldığını sorgular.

Kaynakları tek tek özetlemek çalışmaları ayrı tutar; sentez ise bulguları karşılaştırma ve yorumlama yoluyla birbirine bağlar.

Sentezin analitik akışı

1. Çıkarın. Her çalışmadan karşılaştırma için gerekli bağlamı, yöntemi, ilgili bulguyu ve sınırlılığı kaydedin.
2. Hizalayın. Aynı veya yeterince benzer kavram, tema ya da iddiayı ele alan çalışmaları ortak analitik boyutlarda yan yana getirin.
3. Karşılaştırın. Örtüşme, ayrışma ve çözülmemiş belirsizliği belirlerken yöntemsel ve bağlamsal farklılıkları görünür tutun.
4. Niteleyin ve sentezleyin. İddianın gücünü mevcut kanıtla orantılı tutun; anlaşmazlığın tek başına bir çalışmanın yanlış olduğunu göstermediğini hesaba katın.

Örneğin, karşılaştırılabilir bağlamlarda yürütülen çalışmalardaki benzer bulgular daha tutarlı bir yorumu destekleyebilirken, önemli ölçüde farklı yöntemler veya ortamlar arasındaki farklı bulgular, ayrışmanın tek bir sonuçta birleştirilmek yerine açık kalmasını gerektirebilir.

Literatürü sentezleme: çalışmalar arası ilişkileri, kanıtlarla orantılı kalan ve önemli sınırlılıklar ile belirsizlik konusunda açık olan iddialara bağlayın.

Çalışmalar Arası Karşılaştırma İçin Kaynakları Düzenleme

Anlamlı bir çalışmalar arası karşılaştırma yapılmadan önce, seçilen çalışmaların ortak analitik boyutlara göre hizalanması gerekir.

Çalışmalar arası düzenleme; ele alınan tema veya iddia, popülasyon veya bağlam, yorumu etkilediği ölçüde yöntem, temel bulgu ve sınırlılık gibi özellikleri karşılaştırır.

İlgili boyutlar sentez sorusuna bağlıdır; bu yüzden hizalama, farklı çalışmaları eşdeğer kabul etmek yerine, yalnızca benzerlikleri, sınırlamaları veya zıtlıkları yorumlamaya yardımcı olan özellikleri içermelidir.

Bu, önemli bağlamsal ve yöntemsel farklılıkları görünür kılarken karşılaştırılabilir kanıt birimleri üretir.

Aşağıdaki kanıt matrisi, sentezle ilgili çalışma özelliklerini hizalar; böylece karşılaştırma, hangi çalışmaların aynı iddiayı desteklediğini, onu sınırladığını veya anlamlı bir zıtlık oluşturduğunu ortaya çıkarabilir.

Sütunlar, yalnızca çalışma meta verisi olarak bilgi mevcut olduğu için değil, sentezi etkiledikleri için korunmalıdır; eksik bilgi, yalnızca bu özellik karşılaştırma için gerekli olduğunda önem taşır.

Çalışmalar Arasında Bulguları Karşılaştırma, Kaynakları Ayrı Ayrı Özetleme Yerine

Çalışmalar arası karşılaştırma, kanıtları paylaşılan bir iddia, tema veya ilişki etrafında düzenlerken, izole özet her kaynağı ayrı bir birim olarak ele alır.

Sentez, anlaşma, çelişki, yöntemsel farklılık, bağlamsal farklılık ve kanıt gücündeki farklılıkları belirlemek için bulguları çalışmalar arasında karşılaştırır.

Bu ilişkiler, yorumu yalnızca destekleyici çalışma sayısına dayandırmak yerine, paylaşılan iddianın hangi koşullarda ve ne kadar güçlü desteklendiğini nitelemeye yarar.

Amaç, birbirinden kopuk kaynak tanımları dizisi değil, bütünleşik bir yorumdur.

Yeterince karşılaştırılabilir çalışmalar arasındaki anlaşma, daha tutarlı bir yorumu destekleyebilirken, çelişki gerçek bir ayrışmayı veya popülasyon, bağlam, ölçüm ya da yöntemdeki farklılıkları yansıtabilir.

Yöntemsel bir farklılık doğrudan karşılaştırmayı sınırlayabilir ve bağlamsal bir farklılık, bir iddianın bir koşul altında desteklendiğini ancak diğerinde mutlaka desteklenmediğini gösterebilir.

Kanıt gücü de sonucu niteler; çünkü ilgililik, tasarım veya sınırlılıklar farklılık gösterdiğinde, yalnızca çalışma sayısı daha güçlü bir destek oluşturmaz.

Bu nedenle, çalışmalar arası karşılaştırma, birleşik bulguların neyi desteklediğine, hangi koşullar altında ve hangi sınırlılıklarla ilgili bir yorumla sona erer.

Sentezi Şekillendirmek İçin Örüntüleri, Anlaşmazlıkları ve Boşlukları Kullanma

Örüntüler, anlaşmazlıklar ve görünür boşluklar, kendi başlarına sonuç değil, yorum gerektiren sentez sinyalleridir.

Tekrar eden bir örüntü yakınsamayı gösterebilir; bir anlaşmazlık gerçek bir ayrışmayı ya da yöntem veya popülasyon farklılıklarını yansıtabilir; görünür bir boşluk ise eksik kanıtı, dar bir kapsamı veya yetersiz arama kapsamını yansıtabilir.

Bu nedenle her sinyal, bir iddiayı güçlendirebilmesi, niteleyebilmesi ya da çözümsüz bırakabilmesi için önce ayırt edici bir kontrol gerektirir.

Tanı görevi, sinyali makul açıklamalarla ilişkilendirmek ve ardından mevcut kanıtların hangi yorumu desteklediğini test etmektir.

Görünürdeki aynı tutarsızlık, farklı çalışma koşulları altında farklı yorumları destekleyebilir: karşılaştırılabilir çalışmalar arasındaki anlaşmazlık bir iddiayı belirsiz bırakabilirken, farklı popülasyonlar veya yöntemler arasında yoğunlaşan anlaşmazlık, iddianın bağlama bağımlı olduğunu gösterebilir.

Benzer şekilde, elde edilen kanıtlar içindeki boş bir alan, anlamlı bir boşluğu veya sadece aramanın bir sınırını gösterebilir.

Sentez, iddiayı güçlendirmek, nitelemek veya yorumu çözümsüz bırakmak için bu kontrolleri kullanmalıdır.

Sentezden İnceleme Taslağı Oluşturma

Taslak oluşturma, analitik ilişkileri bağlantılı bir metne dönüştürerek sentez iddialarını kanıta dayalı bir argümana çevirir.

Literatür taraması taslağı, sentezin desteklediği şeyden başlamalıdır; tek tek kaynakların okunma veya not alınma sırasından değil.

Her iddia, inceleme sorusuna ve analiz sırasında zaten kurulmuş olan kanıt ilişkilerine bağlı kalır.

Aşağıdaki sıra, her taslak kararını kanıt tabanına kadar izlenebilir kılarak, sentez düzeyindeki bir iddiadan yazılı argümanın tutarlı bir parçasına doğru ilerler.

1. Sentez iddiasını seçin. İnceleme sorusunu yanıtlamaya doğrudan katkıda bulunan ve sentez tarafından zaten desteklenen, nitelenen veya belirsiz bırakılan bir iddia seçin.
2. İlgili kanıtları bütünleştirin. İddiayı destekleyen, niteleyen veya onunla zıtlık oluşturan çalışmaları, ayrı kaynak notlarını kaynak sırasına göre yeniden üretmek yerine bir araya getirin.
3. İlişkiyi yorumlayın. Birleşik kanıtların iddia için ne anlama geldiğini, ilgili yakınsama, ayrışma, bağlamsal koşullar, yöntemsel farklılıklar veya sınırlılıklar dahil olmak üzere açıklayın.
4. İddiayı daha büyük argümana bağlayın. Yorumlanan iddianın bir sonraki analitik noktayı nasıl hazırladığını veya incelemenin daha geniş yanıtına nasıl katkıda bulunduğunu göstererek ilerleme geliştirin; bu ilerlemeyi inceleme sorusuyla uyumlu tutun.

“Birkaç çalışma benzer bir ilişki bildiriyor, ancak bulgular bağlamlara göre farklılık gösteriyor” gibi bir sentez notu, taslak anlaşmanın neyi desteklediğini, hangi bağlamsal farklılıkların onu nitelediğini ve bu nitelemenin inceleme sorusu için neden önemli olduğunu açıkladığında argümantatif bir metin haline gelir.

Kesin paragraf ve bölüm kuralları disipline göre farklılık gösterebilir, ancak taslak oluşturma zayıf kanıt seçimini veya eksik sentezi telafi edemez.

Literatür taraması taslağı, kanıt bütünleştirme, yorumlama ve ilerleme, bireysel kaynak sırasından ziyade sentezi ve daha büyük argümanı takip ettiğinde tutarlı kalır.

Kanıtlardaki İlişkiler Etrafında Analitik Paragraflar Oluşturun

Analitik bir paragraf, odaklanmış bir iddiayı birden fazla kaynaktan gelen bütünleşik kanıtlarla, bu kaynaklar arasındaki bir karşılaştırma veya ilişkiyle ve incelemenin argümanını ilerleten bir yorumla bağlar.

Paragraf, çalışmaları izole özetlerden ziyade kanıt nesneleri olarak ele almalıdır; bulgular ilgili bağlam, yöntem ve sınırlılıkla birlikte karşılaştırılır.

Yalnızca alıntı miktarı paragrafı güçlendirmez; analitik değer, kanıtların iddiayı nasıl desteklediğini, onunla nasıl zıtlık oluşturduğunu veya onu nasıl nitelediğini göstermekten gelir.

Aşağıdaki desen, bu işlevleri sabit bir cümle formülü dayatmadan tek bir analitik birime haritalar.

Bağlam, yöntem ve sınırlılık, kanıtların nasıl bütünleştirilmesi gerektiğini belirler; yüzeysel olarak benzer bulgular farklı çalışma koşulları altında farklı yorumları destekleyebilir.

Yöntemsel bir farklılık doğrudan bir karşılaştırmayı zayıflatabilirken, bağlamsal bir farklılık desteğin yalnızca belirli koşullar altında geçerli olduğunu gösterebilir.

Bu nedenle analitik bir paragraf, akıl yürütmenin yerine alıntı yığını koymaz; iddiasını mevcut kanıtın gücüne ve sınırlarına göre niteler.

Kesin paragraf desenleri disipline ve argüman türüne göre değişir, ancak paragraf başka bir kaynak tanımı yerine yorum yoluyla incelemenin argümanını ilerleterek kapanmalıdır.

Argümanı Giriş, Gövde ve Sonuç Bölümlerinde Yapılandırma

İnceleme argümanı, farklı işlevlere sahip üç ana bileşene yayılmıştır: giriş, kapsamı ve amacı çerçeveler; gövde, sentezi kanıta dayalı iddialar aracılığıyla geliştirir; sonuç ise kanıtların desteklediği, nitelediği veya çözümlenmemiş bıraktığı şeyi pekiştirir.

Bu bileşenler aynı inceleme sorusuna bağlı kalmalıdır; böylece argüman her bölümde yeniden başlamak yerine ilerler.

Kesin etiketleri ve kuralları disipline veya ödeve göre değişebilir, ancak argümantatif işlevleri farklı kalır.

Aşağıdaki üç parçalı gruplama, evrensel bir bölüm formülü dayatmadan her bileşenin tek bir kesintisiz argümana nasıl katkıda bulunduğunu gösterir.

Tutarlılık, her üç bileşen arasındaki uyuma bağlıdır: giriş, gövdenin fiilen ele aldığı bir soruyu çerçevelemeli; gövde, sentez tarafından desteklenen iddiaları geliştirmeli; sonuç ise mevcut kanıtların ötesine geçmeden bu iddiaları yansıtmalıdır.

Kesin yapısal kurallar farklılık gösterebilir, ancak her bileşen, işlevi aynı inceleme sorusu, kanıt tabanı ve gelişen argümanla tutarlı kaldığında etkilidir.

Sonuç, kapsamı, iddiaları, sentezi ve çözümlenmemiş soruları açılıştan sonuca kadar uyumlu kalan, tek bir kesintisiz inceleme argümanıdır.

İncelemeyi Gözden Geçirme ve Doğrulama

Literatür taraması revizyonu, tam bir çalışma taslağının inceleme sorusu, argüman, iddialar, kanıt ve kapsam arasındaki uyumu koruyup korumadığını kontrol eder; düzeltme okuması ise bu daha geniş kanıt-argüman ilişkisi yerine cümle düzeyindeki dil doğruluğunu kontrol eder.

Revizyon bu nedenle her iddianın yeterli atıf desteğine sahip olup olmadığını, bölümlerin inceleme sorusuna tutarlı bir şekilde katkıda bulunup bulunmadığını ve sonuçların kanıtların desteklediği şeyin sınırları içinde kalıp kalmadığını değerlendirir.

Revizyon turlarının kesin sayısı ve sırası ödeve veya inceleme yöntemine göre değişebilir, ancak kapsamlı doğrulama son düzeltme okumasından önce gelmelidir.

Aşağıdaki revizyon geçişleri, makro düzeydeki uyumdan kanıt desteği, tutarlılık ve dil doğruluğuna doğru ilerler ve her geçiş, keyfi bir sayısal eşik dayatmadan kontrol edilebilecek kabul edilebilir bir durum tanımlar.

1. Soru ve argüman uyumunu kontrol edin. Taslağın ana argümanının inceleme sorusunu ele aldığını ve tanımlanan kapsam içinde kaldığını doğrulayın. Argüman bu sınırların ötesine geçtiğinde iddiaları veya yapıyı ayarlayın.
2. Kanıt kapsamını doğrulayın. Temel iddiaların ilgili kanıtlarla desteklendiğini ve sentez sırasında belirlenen nitelendirmelerin, anlaşmazlıkların veya çözümlenmemiş noktaların atlanmadığını kontrol edin. Kabul edilebilir durum, iddiaların mevcut kanıtların destekleyebileceğinin ötesine geçmemesidir.
3. Bölüm tutarlılığını kontrol edin. Her bölümün inceleme sorusunu ilerlettiğini ve bölümler arasındaki ilerlemenin, birbirinden kopuk özetler veya çelişkili yorumlar yaratmak yerine gelişen argümanı desteklediğini doğrulayın.
4. Atıf desteğini doğrulayın. Kanıta dayalı iddiaların, onları fiilen destekleyen kaynaklardan atıf desteğine sahip olduğunu ve atıfların hangi iddiaları desteklediklerini gösterecek kadar net konumlandırıldığını kontrol edin.
5. Dil ve belirsizliği kontrol edin. Kapsamlı revizyondan sonra cümle düzeyinde doğruluk için düzeltme okuması yaparken, ifadelerin desteklenen sonuçları nitelenmiş veya çözümlenmemiş yorumlardan ayırt edip etmediğini kontrol edin. Kesinliği kanıtların izin verdiğinden daha güçlü olduğunda dili ayarlayın.

Örneğin, revizyon bir sonucun, sentez onu yalnızca daha dar bir popülasyon veya bağlam için desteklese bile geniş bir iddiada bulunduğunu ortaya çıkarabilir; düzeltme, cümleyi yeniden yazmak yerine senteze veya kapsama geri dönmeyi gerektirebilir.

Literatür taramasını gözden geçirme ve düzenleme için, bu tür uyumsuzlukları son düzeltme okumasından önce ilgili önceki aşama kararını düzeltmek için sinyal olarak ele alın.

Doğrulanmış taslak, kalan belirsizliği temsil ederken iddiaların kanıt, inceleme sorusu ve kapsamla uyumlu kalmasını sağlamalıdır.

Başlangıç Kapsamından Nihai İddialara Uyumu Kontrol Edin

Nihai iddialar, orijinal kapsama, inceleme sorusuna, seçim ölçütlerine, kanıt tabanına ve senteze kadar izlenebilir kalmalıdır.

Bu uyum kontrolü, uçtan uca tutarlılığı doğrular; yeni araştırma hedefleri sunmak veya küçük ifade sorunlarını süreç başarısızlığı olarak ele almak yerine.

Maddelerin her biri, incelemenin tamamlanmış sayılmasından önce onaylanabilen veya düzeltilebilen bir doğrulama noktasını test eder.

• Kapsam tutarlılığı: nihai iddiaların ve sonuçların, popülasyon, bağlam, zaman dilimi, kaynak sınırları ve orijinal kapsam tarafından belirlenen diğer sınırlar içinde kaldığını doğrulayın. Bir iddia bu sınırların ötesine geçiyorsa, iddiayı daraltın veya önceki kapsam kararını düzeltin.
• İnceleme sorusu kapsamı: sentez ve sonuçların, inceleme sorusunun temel kısımlarını ele aldığını doğrulayın. Önemli bir kısım yanıtlanmamış kaldıysa, kanıt tabanının bunu destekleyip destekleyemeyeceğini veya ilgili kanıtların yeterince işlenip işlenmediğini belirleyin.
• Seçim ölçütleri tutarlılığı: fiili kaynak kullanımının belirtilen seçim ölçütleriyle tutarlı olduğunu doğrulayın. Açıklanamayan herhangi bir kaynak dışlama veya bu ölçütlerle çelişen bir kaynağın elde tutulması, düzeltme veya açık gerekçelendirme gerektirir.
• Kanıt tabanı desteği: her temel iddianın, seçilen kaynaklardan ilgili kanıtlarla desteklendiğini doğrulayın. Yeterli desteği olmayan iddialar kaldırılmalı, daraltılmalı, nitelenmeli veya daha fazla kontrol için kanıt tabanına geri gönderilmelidir.
• Sentez-iddia uyumu: iddiaların, sentez sırasında belirlenen ilişkileri yansıttığını doğrulayın; ilgili anlaşma, anlaşmazlık, bağlamsal farklılıklar, yöntemsel farklılıklar, sınırlılıklar ve belirsizlik dahil. Bir iddia, gücü sentezin desteklediğini aştığında düzeltme gerektirir.
• Sonuç sınırlaması: sonuçların inceleme kapsamı içinde kaldığını ve sentezin desteklediği şeyi pekiştirdiğini, daha geniş iddialar, yeni sorular veya kanıtlardan geliştirilmemiş yorumlar sunmadan doğrulayın.
• Atıf ve belirsizlik tutarlılığı: kanıta dayalı iddiaların uygun atıf desteğine sahip olduğunu ve ifadelerin çözümlenmemiş belirsizliği doğru bir şekilde yansıttığını doğrulayın. Kanıtların koşullu veya sınırlı olduğu durumlarda, nihai dil, daha fazla kesinlik ima etmek yerine bu nitelemeyi korumalıdır.

Kanıt Bir Boşluğu Ortaya Çıkardığında Daha Önceki Aşamalara Dönün

Literatür taramasında ileriki bir aşamada ortaya çıkan bir belirti, sürecin daha önceki bir kararının yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini gösterebilir; ancak tek bir üst akış nedenini kanıtlamaz.

Literatür taraması yinelemeli bir süreçtir, bu nedenle yararlı yanıt, olası nedeni belirlemek, bu açıklamanın kanıtlara uyup uymadığını kontrol etmek ve ardından düzeltici yönü etkilenen aşamaya uygulamaktır.

Bu, iş akışının yalnızca bir bölümünün ayarlanması gerektiğinde tüm taramayı yeniden başlatmanın önüne geçer.

Aşağıdaki tanı akışı, yinelenen belirtileri olası nedenlerinden ayırarak her düzeltici adımın bir varsayımdan ziyade bir kontrolü takip etmesini sağlar.

Örneğin, çok az sayıda ilgili kaynak başlangıçta gerçek bir kanıt boşluğu gibi görünebilir, ancak bir kontrol aramanın dar bir terim kullandığını, literatürün ise yaygın olarak daha geniş bir eşanlamlı kullandığını gösterebilir; bu durumda düzeltici yaklaşım, bir boşluk olduğunu beyan etmek yerine arama stratejisini yeniden gözden geçirmektir.

Benzer şekilde, desteklenmeyen bir nihai iddia, kanıtlar yeterli ancak taslağın önerdiğinden daha sınırlıysa, yalnızca daha dar bir sonuç gerektirebilir.

Bu yüzden yineleme, taramayı otomatik olarak yeniden başlatmak yerine uyuşmazlığı üreten aşamayı hedeflemelidir.